خانه ای که شاید سال دیگر نباشد…

موضوعی که با آن روبرو هستیم ، ساده و در عین حال تاسف بار است…

کد خبر: ۷۰۲۰

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۵

به گزارش صبحانه پرس: می گویند شاید دیگر خانه ای با نام خانه ی  «عبدالعظیم‌خان قریب» وجود نداشته باشد ، این را اهالی روستایش می گویند و ناراحت و نگران از آن که اگر به آن رسیدگی نشود ، تا سال آینده تخریب خواهد شد.
در گزارشی که ایسنا در این باره تهیه کرده است ، آمده :

عبدالعظیم قریب که از او با عنوان پدر دستور زبان فارسی یاد می کنند ، در حدود ۱۳۷ سال پیش در ماه مرداد در روستایی به نام «گَرَکان» متولد شد.

گرکان که در استان مرکزی و در نزدیکی شهرستان تفرش واقع شده است ، به سبب موقعیت جغرافیایی‌اش زمستان های سرد و سختی دارد و شاهد بارش برف های سنگین است.

سال ها از ساخت خانه تاریخی دکتر قریب می گذرد و او سال های زیادی است که برف و باران های سهمگین را متحمل شده است و شاید دیگر تاب تحمل ندارد و اگر میراث فرهنگی به حال این روزهای او توجهی نکند ، بعید نیست که تا سال دیگر تخریب شود.

همین بی توجهی به این خانه تاریخی سبب شد تا دهیاری روستا و دیگر دوستداران میراث فرهنگی منطقه نامه نگاری هایی را انجام دهند و طی آن از مسئولان درخواست کنند تا برای مرمت اصولی و رسیدگی به وضعیت این خانه اقدام کند.

مالک این خانه که به ثبت ملی رسیده،  فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.

بعد از آن که میراث فرهنگی در رابطه با خانه دکتر قریب اعلام موضع کرد :

«این بنا تحت تملک سازمان دیگری است و مرمت آن جزو وظیفه‌ی ما نیست»

غلامعلی حداد عادل مکاتباتی را با دهیاری گرکان داشت و طی خبری اعلام کرد که فرهنگستان زبان و ادب فارسی نمی تواند از عهده ی مرمت این خانه بر آید.

پس از اینکه این خبر اعلام شد ، نماینده ای از دفتر غلامعلی حداد عادل به همراه معاون فرماندار آشتیان و رئیس میراث فرهنگی استان به روستا رفتند تا از آن بازدید کنند. نتیجه ی این بازدید و سفر این بود که طبق یک تفاهم نامه  میراث فرهنگی به طور رسمی این بنای تاریخی را از فرهنگستان زبان و ادب فارسی، تحویل گرفت.

قفل میراث به در خانه …

دهیار گرکان در صحبت هایش در این باره می گوید :

«میراث فرهنگی زمانی که ساختمان را از فرهنگستان تحویل گرفت، اعلام کرد با کمک اهالی این بنا را مرمت می‌کند. اما از همان روز، قفل بزرگی به در خانه زدند! که اگر تا پیش از آن و در زمان مالکیت فرهنگستان، ساختمان حداقل یک سرایدار برای نظارت بر بنا داشت، بعد از واگذاری‌اش به میراث فرهنگی دیگر آن را هم ندارد.»