بخوانید و بشناسید و قضاوت کنید

امین بهرامی(شریعت شوشتری)

کد خبر: ۴۷۵۷۰

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۹:۵۵

تاریخ مشحون از اتفاقات مهم و معرفی شخصیت های خوب و بدی است که برای رهپویان حقیقت همواره عبرت آموزاست.ماه رمضان امسال درحالی آغازشد که حکومت آل سعود پس از دوسال توقیف سریال معاویه و با صرف بودجه صدمیلیون دلاری برای ساخت این سریال،مخاطبان سرتاسر جهان اسلام را به دیدن تاریخ تحریف شده صدر اسلام ترغیب می نماید.گذشته از کم کاری رسانه های شیعه بلأخص صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در مورد ساخت سریال هایی پیرامون حمزه سیدالشهدا،جعفرطیار،مقداد،ابوذرغفاری و دیگر بزرگان صدر اسلام،باید ببینیم آیا واقعاتاریخ نکته مثبتی از این خلیفه ذکر کرده است؟در یک جستار کوتاه در برخی از منابع تاریخی ماهیّت معاویه برما روشن می گردد وما دراین نوشتار برآن شدیم تا با نگاهی گذرا و اجمالی ثابت کنیم سریال ساخته شده توسط آل سعود دروغی در راستای تطهیر معاویه است،لذا به برخی از حقایق تاریخی پیرامون این فرد اشاره میکنیم وقضاوت را برعهده مخاطبان گرامی ومحترم میگذاریم:

(۱):رسول خدا(صلی الله علیه وآله)بی دینی معاویه را اعلام می کند؛

در کتاب «أنساب الاشراف» اثر «بلاذری» آمده است:

«کنْتُ عِنْدَ النَّبِی صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: [یطْلُعُ عَلَیکمْ مِنْ هَذَا الْفَجِّ رَجُلٌ یمُوتُ عَلَی غَیرِ مِلَّتِی،»

نزد رسول گرامی اسلام بودیم که فرمودند: الان از این در مردی وارد می‌شود که بر غیر ملت من می‌میرد.

«قَالَ: وَکنْتُ تَرَکتُ أَبِی قَدْ وُضِعَ لَهُ وَضُوءٌ، فَکنْتُ کحَابِسِ الْبَوْلِ مَخَافَةَ أَنْ یجِیءَ،»

راوی می‌گوید: من پدرم را ترک کردم که برای وضو گرفتن برود. خودم احتیاج شدیدی به دستشویی داشتم، اما از ترس اینکه نبینم این شخص چه کسی است، خود را حبس کردم.

«قَالَ: فَطَلَعَ مُعَاوِیةُ فَقَالَ النَّبِی صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ: هُوَ هَذَا] »

راوی در ادامه می‌گوید: معاویه وارد شد و رسول گرامی اسلام فرمودند: شخصی که گفتم بر غیر ملت من از دنیا می‌رود همین شخص است.(۱)

(۲):کفر معاویه از لسان مبارک حضرت امیرالمومنین(علیه السلام)؛

مولی الموحدین،امام المتقین و امیرالمومنین حضرت علی بن ابی طالب(علیه افضل الصلوات المصلین)می فرمایند:

یاد می‌کنند و می‌فرمایند:

«فَوَ الَّذِی فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ مَا أَسْلَمُوا وَ لَکنِ اسْتَسْلَمُوا وَ أَسَرُّوا الْکفْرَ فَلَمَّا وَجَدُوا أَعْوَاناً رَجَعُوا إِلَی عَدَوَاتِهِمْ»

به خدا سوگند که معاویه و یارانش اصلاً اسلام نیاوردند، تظاهر به اسلام کردند و کفر خودشان را مخفی کردند و امروز در جنگ صفین یارانی برای کفرشان پیدا کردند و کفرشان را ظاهر کردند.(۱)

(۳):عدم ایمان معاویه از زبان مغیره:

جناب مسعودی مورخ مشهور در کتاب مروج الذهب می‌نویسد:

مأمون عباسی در سال ۲۱۲ دستور داد اعلام عمومی کنند که هر کس معاویه را به نیکی یاد کند یا او را از دیگر صحابه پیامبر برتر بداند امنیت جانی نخواهد داشت.

یکی از دلایل این اقدام مأمون حکایتی بود که از مطرّف بن مغيرة بن شعبه نقل می‌شد. این روایت را زبير بن بكّار هم در كتاب مشهورش موفقيات آورده است.

مطرف گوید: با پدرم به شام رفتیم. پدرم نزد معاویه می‌رفت و برمی‌گشت و مطالبی برای من تعریف می‌کرد.

یک شب که از پیش معاویه برگشت اندوهگین بود و غذا هم نخورد. علت را پرسیدم گفت این آدم (معاویه) چقدر خبیث است. به او می‌گویم حالا که جای پایت محکم شده و در سنّ پیر هستی، از بنی‌هاشم دلجویی کن، آنها فامیل تو هستند و دیگر خطری برای تو ندارند.

معاویه گفت هرگز! سه خلیفه مردند و نامشان از بین رفت ولی آن مرد هاشمی [محمد ص] از دنیا رفته و هنوز نامش هست و شبانه‌روز پنج بار می‌گویند اشهد أن محمداً رسول‌الله. با این وضع چه چیز برای ما باقی مانده است؟!

وقتی مأمون از این گزارش خبردار شد بخشنامه صادر کرد که در رسانه‌ها معاویه را لعن کنند؛ اما این کار برای مردم سنگین آمد و سروصدا ایجاد کرد. ازاین‌رو مشاوران مأمون او را از این کار منصرف کردند.

(٤):لعن معاویه،پدر و برادرش توسط پیامبراعظم(صلی الله علیه وآله:،

جناب بلاذری ازعلمای عامه می نویسد :

حدَّثَنَا خَلَفٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بن سعید عَنْ سَعِیدِ بْنِ جُمْهَانَ عَنْ سَفِینَةَ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ

أَنَّ النَّبِیَّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ) کَانَ جَالِسًا فَمَرَّ أَبُو سُفْیَانَ عَلَى بَعِیرٍ وَمَعَهُ مُعَاوِیَةُ وَأَخٌ لَهُ ، أَحَدُهُمَا یَقُودُ الْبَعِیرَ وَالآخَرُ یَسُوقُهُ،

فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى عَلَیْهِ وَسَلَّمَ): لَعَنَ اللَّهُ الْحَامِلُ وَالْمَحْمُولُ وَالْقَائدُ وَالسَّائِقُ.

از ام سلمه منقول است که پیامبر خدا(صلی الله علیه وآله)، جایی نشته بود که ابوسفیان رد شد و سوار بر چهار پایی بود، و معاویه و برادرش همراه او بودند که یکی حیوان را می راند و دیگری از پشت پی می کرد،

پس رسول الله (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند :

خدا لعنت کند حمل کننده و حمل شونده و راه برنده و دنبال کننده را. (٤)

٥:معاويه اهل بغى وبدعت گذار است:

جناب شافعي، معاويه و پيروانش را اهل بغي دانسته و او را بدعت گذار مي داند . اضافه كردن اذان و اقامه را به نماز عيد فطر و قربان نمونه اي از بدعت هاي او مي شمارد . (۴)

۶:شهادت معاویه بی اعتبار است؛

جناب شافعی شهادت چند نفر را بي اعتبار مي داند. از جمله شهادت معاويه را بي اعتبار مي داند. نيز عنوان خال المومنين را براي او نمي پذيرد. (۵)

حال با چنین وضعیتی آل سعود چگونه و با چه رویی از خلیفه ای بدعت گذار که در لسان رسول خدا(صلی الله علیه وآله)ملعون است و کتب عامه وی را بدعت گذار معرفی کرده اند با ساخت سریالی به تطهیر چهره پلید کسی پرداخته اند که ضربه های بسیاری برپیکره شریعت وارد آورد و ماهیت خبیثانه خود را نسبت به اسلام درتاریخ نشان داده است؟

علما،خطبا،نویسندگان جامعه هنری درمقابل تحریف تاریخ و هنر چه وظیفه ای دارند؟

بدیهی است که اگر علما،خطبا،نویسندگان ونیزهنرمندان متعهد شیعه وارد میدان مبارزه فرهنگی و هنری با بدعت گذران رسانه ای و اتباع معاویه نشوند،درآینده ای نزدیک سریالی برای تطهیرغاصبان خلافت امیرالمومنین حضرت علی بن ابی طالب(صلوات الله علیه)و قاتلین حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا(سلام الله علیها)بسازند و ذهنیت جهان اسلام را نسبت به خیانتها و بدعتها وظلمهای خلفای غاصب بنی امیه و بنی عباس به ساحت مقدس و باعظمت اهل بیت عصمت وطهارت(علیهم السلام)تطهیرکنند‌.جامعه هنری نسبت به ساخت چنین سریالهایی و تحریف تاریخ و هنر باید از خود عکس العمل به جا و صحیح و از روی تأمل نه انفعال نشان دهندو باخلق آثار سریالی و سینمایی فاخر الگوهای راستین صدر اسلام به جهان اسلام بلاخص نسل جوان معرفی کنند.

امین بهرامی(شریعت شوشتری)

پی نوشت ها:

(۱):انساب الاشراف،بلاذری،باتحقیق دکتر سهیل زکار و دکترضیاءرياض الزركلى،ج٥،ص١٢٦(اين روايت در بيش ٥٠ كتاب از كتب عامه نقل شده است.)

(۲):نهج البلاغه،گردآورنده:شریف(سید)رضی،محمدبن حسین،محقق/مصحح:صالح،صبحی ص۱۶،۳۷۴

(٣):انساب الاشراف،تالیف بلاذری،ج۵،ص۱۳۶

(۴):پژوهشی درعدالت صحابه،یعقوب اردنی،

ناشر: مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی،۱۳۸۶ به نقل از ابن اثير،ج۳،ص۲۰۲ و ۲۰۹؛ ابن عساكر ،ج۲،ص۳۷۹.

(۵):تفسير ابن كثير،ج ۳ ،ص ۴۷۷ ،دار المعرفه ، بيروت ،سال:۱۴۱۲ ق