مفهوم سازی «فیک» در مطبوعات یا مدیریت!

اسماعیل کمالی

کد خبر: ۴۴۳۶۱

تاریخ: ۰۴ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۸:۲۹

اخیرا در میان بحث‌های مربوط به نحوه عضوگیری و همچنین اخراج جمع کثیری از روزنامه نگاران باسابقه استان خوزستان از تشکیلات خانه مطبوعات کسانی که بانی و یا طرفدار این رویداد تلخ در استان خوزستان بوده‌اند متوسل به واژه‌ای غربی تحت عنوان «فیک » شده اند که به نوعی هیچ سنخیتی با انجام این پروژه‌ ی خطی و جناحی نداشته است.

در حقیقت بهره‌برداری از این واژه با معنای ترجمه شده ی جعلی در برابر واقعی کاربرد یافته است. به عبارتی هر چیزی که در جای خودش نباشد ،می تواند مصداق «فیک» باشد و به همه حوزه ها منجمله افرادی که سلسله مراتب صعود در مدیریت را طی نکرده و جهش وار از پشت پرده ی سیاسی جسته اند بیرون، می توان آن را تسری داد.

اما حالا از همه چالش‌های درون یک منطقه،آنها را صرفاً با رنگ و بوی تسویه حساب و گرایش‌های گروهی و تمامیت طلبی به مفهوم «فیک» نسبت داد ،کمی دور از انصاف و غیر واقعی و جعلی است.

بی تردید اگر بخواهیم مفهوم «فیک» را موضوعیت واقعی ببخشیم قبل از ذبح نمودن پنهانی روزنامه نگاران زحمتکش می‌بایستی آن را در مایه و توانایی مدیرانی جستجو نمود که هیچگونه مراتب طبیعی جلوس بر سر کرسی مدیریت را نداشته اند اما با استفاده از مناسبات غیر معمول به یکباره استخدام شده و پس از ایجاد یک دوره ۶ ماهه مقبولیت اداری با جهشی ناباورانه سر از مدیرکلی در آورده اند و آب هم از آب تکان نخورده و نام «رانت» هم بر آن لابد ننهاده اند!

در چنین رویداد غیرمعمولی همه سکوت کردند و هیچکس شهامت استفاده از واژه «فیک» را به خود راه نمی‌دهد زیرا استفاده از این واژه برای نقد کردن چنین رویدادی در حوزه مدیریت راه‌های امرار معاش منتقدین را از مجاری یارانه ها و آگهی‌های دولتی برخی رسانه ها و یا تبدیل وضعیت و ارتقای مجوزات آنها را خواهد بست. پس در اینجا خود را به کوچه علی چپ زده و عینک«فیک» بین آنها، یکباره «قلوچ» می شود!

اگر مفهوم «فیک» یعنی جایگزینی یک بدل به جای اصل، می بایستی برای یافتن مصداق‌ها بدون هرگونه ملاحظه و جهت‌گیری بر اساس پندارهای منفعت طلب، هر کس را که در قواره چیزی که در مجموعه مدیران کسب کرده اما فاقد استانداردهای لازم بوده را مقایسه نمود. در این صورت مصداق «فیک» بر اساس وظیفه شناسی رسانه‌ها بر روی تابلوها نوشته می‌شود. آنگاه می‌توان حتی به نقد مصلحت جویی‌های یک «استاندار »هم پرداخت. وی هم باید بپذیرد که برخی گزینه‌ها بر اساس سفارش‌ها، جلوس یافته اند وگرنه اندازه این تیپ افراد در حد احکام داده شده ،نیست و می بایستی تجدید نظر شود تا مفهوم و مصداق «فیک» را ما بهتر ببینیم و یاد بگیریم و بدانیم که آن را کجا طرح نماییم.