تجمع بزرگ مسجدسلیمانی ها در اهواز برای حمایت از پتروشیمی بختیاری

حال که این پروژه به نتیجه و سودآوری رسیده است مرکز نشینان چشم طمع به آن دوخته اند تا با گماردن نیروهای غیربومی و دوستان خود بار دیگر مسجدسلیمان مظلوم را از حضور فرزندان خود بر راس امور محروم نمایند!

کد خبر: ۴۰۲۰۱

تاریخ: ۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۲۰:۱۰

چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱ قرار بود در اهواز جلسه ای تقریبا خصوصی و تخصصی به جهت بررسی آینده ی پتروشیمی بختیاری در مسجدسلیمان بخصوص پترو پالایش MIS برگزار شود اما به محض اطلاع همشهریان مسجدسلیمانی از میزبانی دکتر یوسف داودی همه مشتاقانه به سمت محل جلسه روانه شده تا بعد از سالیان دراز شاهد تجمع بزرگ چندین نسل از بچه های شریف و غیور مسجدسلیمان در تالار امیران اهواز باشیم.

جالب بود همه آمده بودند و بعد از سالها دیدن پتانسیل های مسجدسلیمان در یک جا و زیر یک سقف حاضران در مجلس را به وجد آورده بود.

حالا مسجدسلیمانی ها که بی گمان مردم کشور از هر رنگ و قوم و نژاد زندگی و حیات فعلی خود را مدیون شهر ما و پیدایش نفت هستند بعد از سالها آمده بودند که غزل همبستگی در حمایت از فرزند خلف؛نخبه و کارآفرین شهرمان دکتر یوسف داودی بسرایند بی گمان این روز تاریخی در پیشینه ی شهر ثبت خواهد گردید.

جلسه با سخنان دکتر یوسف داودی در خصوص مصائب و رنج های فراوانی که در جهت جلب حمایت و گرفتن مجوزها از سازمان های دولتی ذیربط گرفته بود آغاز شد دکتر یوسف داودی حرف های بسیار برای گفتن داشت و مجال جلسه کوتاه…اما همشهریان با اشتیاق آمده بودند تا به یوسف شهر بگویند این بار کنعان خالی از مرد نیست و تو را تنها نخواهیم گذاشت.

اما از پتروشیمی بگویم و سهامدار آماده خوری به نام صندوق بازنشستگی کشور!

پتروشیمی مسجدسلیمان حدود ده سال پیش و با طرح پیشنهادی دکتر یوسف داودی و تلاش های مصرانه ی ایشان برای اجرای پروژه در مجاورت مسجدسلیمان به جهت بهره مندی مردم شهر از مزایای آن آغاز به فعالیت کرد و در سال ۱۴۰۰ یعنی حدود یک سال پیش به بهره برداری رسید.

در تمام این سال ها یوسف داودی با تمام وجود هم و غم خود را در بیایان لم یزرعی که محل احداث پتروشیمی بختیاری است به کار بست و بیش از ده سال با شرایط سخت زندگی در بیابان و دامان طبیعت بدور از امکانات و خانواده و کارشکنی ها و تنگ نظری های موجودساخت تا توانست پروژه ای را که ۶۶ درصد آن به علت مشارکت صندوق بازنشستگی کشوری در این پروژه ی عظیم در اختیار این غول اقتصادی کشور قرار دارد را به بهره برداری برساند..

حال که این پروژه به نتیجه و سودآوری رسیده است مرکز نشینان همیشه آماده خور چشم طمع به آن دوخته اند تا با گماردن نیروهای غیربومی و دوستان خود بار دیگر مسجدسلیمان مظلوم را از حضور فرزندان خود بر راس امور محروم نمایند!

این در حالی است که یوسف داودی در ده سال گذشته تمام تلاش خود را به کار بست تا از مدیران بومی در پتروشیمی استفاده نماید و تقریبا تمام ظرفیت ها و پتانسیل های شهر را به کار گرفت و هزاران خانواده ی حوزه ی مسجدسلیمان از پتروشیمی منتفع بوده و نان می خورند و چنانچه طرح پتروپالایش MIS هم کلید بخورد این آمار به نزدیک به ده هزار نفر نیروی شاغل بطور مستقیم و غیر مستقیم افزایش خواهد یافت و این یعنی پایانی بر درد لاعلاج بیکاری در حوزه ی مسجدسلیمان؛

سرطان لاعلاجی که مشکلات ناشی از آن مانند فقر؛بیکاری؛افزایش جرم و…سالانه ده ها جوان نخبه و باغیرت مسجدسلیمانی را به علت عوارض و عواقب بیکاری و فقر ماشی از آن به کام مرگ و خودکشی می فرستد!

نکته ی قابل توجه دیگر اینست که در سالهای گذشته و علیرغم هزینه های سرسام آور احداث و راه اندازی پتروشیمی؛مدیریت پتروشیمی بختیاری با دلسوزی خاصی در انجام پروژه های عام المنفعه و مسئولیت های اجتماعی فعال بوده اند و حال که بعد از ده سال پتروشیمی مسجدسلیمان به بهره برداری رسیده است و قطعا ازین ببعد و با توجه به سودآوری این پتروشیمی؛دست مدیران و تصمیم گیرندگان آن در کمک به زدودن غبار فقر از چهره ی شهر و مناطق اطراف باز شده است مرکز نشینان شروع به کارشکنی و تمامیت خواهی نموده اند!

آنچه امروز از زبان مردم شهر و بطور متحد القول شنیده می شود ابراز نگرانی از دست اندازی مرکز نشینان به آخرین ایستگاه امید مردم شهر و آخرین ملجأ جوانان شهر به جهت اشتغال أست و مطمئنا مردم شهر خسته از بی عدالتی ها و اجحاف موجود در حق مردم و جوانان شهر این موضوع را بر نمی تابند و این اقدامات بودار تهران نشینان می تواند حیات و ممات پتروشیمی بختیاری را با چالش روبرو سازی

بهرحال آنچه آخرین پاسخ صندوق بازنشستگی کشور به انجام پروژه ی پترو پالایش MIS بوده است قدری لجبازانه بوده است تا منطقی و خواسته و پسند مردم! و اینکه صندوق نه حاضر است سهام خود را در پروژه پتروپالایش با اخذ تعهد از بانیان بطور قانونی ذیحق این پروژه جهت اجرا؛واگذار نماید و نه هم حاضر است خود اجرای این پروژه ی سود ساز ‌و پر فایده برای مردم را اجرا کند نه به نفع مردم است و نه نفع مملکت و دولت و این کاملا به ضرر مردم حوزه ی مسجدسلیمان و حتی مردم خوزستان است و صندوق بازنشستگی و وزارت کار باید بداند مردم حروم و مظلوم منطقه مشتاقانه و بی صبرانه منتظر صدور این مجوز هستند تا بار دیگر گامی بزرگ در جهت رفع فقر و بیکاری از منطقه ی همیشه سرشار از نعمت اما محروم خوزستان برداشته شود و ما نیز همکی منتظر همکاری و همافزایی هرچه بیشتر صندوق بازنشستگی با بانیان دلسوز و کاربلد این پروژه ی ملی و استراتژیک جهت اجرای پتروپالایش MIS هستیم.

یکم اردیبهشت۱۴۰۱/بابک طهماسبی