پسیج دو گوا /جاده میان اقیانوس اطلس که هر روز ناپدید می شود

این سرزمین پهناور پر است از اماکن تماشایی و لایق ساعت ها تفکر؛ حال می خواهد طبیعی و خدادادی باشند چه دست ساز بشر …

کد خبر: ۱۰۰۷۱

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۲

جنگل رمزآلود آمازون، آتشفشان های شیطانی، دره های عمیق و سهمناک تنها گوشه ای ازسحرآمیز های جهان اند، کارناوال هم تا به حال به بسیاری از آن ها سر زده اما هنوز هم هزاران جای ناشناخته و فریبنده در گوشه و کنار هستی وجود دارد که اگر همراهمان باشید به آن ها خواهیم رفت.

برخی از این مناطق خود به خود به وجود آمده اند مانند سنگ معلق نروژ و برخی هم با دخالت انسان مثل برج کج پیزا و گرداب عجیب پرتغال که این موارد بسیار جذاب تر و حیرت انگیز هستند چون در اغلب مواقع اتفاقی و بدون پیش بینی انسان باعث به وجود آمدنشان شده است.

امروز هم به جاده ای خواهیم رفت که از رمزآلودترین خیابان هایی ایست که تا به حال در دنیا ساخته شده است، اما چرا رمزآلود است؟ چرا مردم از جای جای دنیا برای تماشای این جاده به فرانسه می روند؟

این جاده پسیج دو گوا ( Passage du Gois ) نام دارد و از جذاب ترین اماکن فرانسه محسوب می شود که در دهه ی اخیر گردشگران را به سوی خود می کشاند. اگر شما هم کنجکاو شدید تا سر از راز این جاده ی در بیاورید با کارناوال همراه شوید.

۱ ) این جاده شبیه به سراب است، در ساعتی از روز آن را می بینیم و در ساعاتی دیگر هیچ اثری از آن نیست.

۲ ) یکی از پر بازدیدترین آثار ملی فرانسه محسوب می شود.

۳ ) راه رفتن روی جاده ای که امکان دارد هر لحظه ناپدید شود لذت وصف نشدنی دارد.

آشنایی با جاده پسیج دو گوا | Passage du Gois

در ابتدا جاده ی خارق العاده ی پسیج دو گوا ( Passage du Gois ) در فرانسه برای مرتبط کردن خلیج برنیف ( the Gulf of Burnёf ) به جزیره ی نوآموچی ( Noirmoutier ) در اقیانوس اطلس ساخته شد و سازندگانش هیچ گاه تصور نمی کردند که در حال ساخت اثری عجیب و منحصر به فرد در سطح جهان باشند.

اما در حال حاضر تنها دو بار در روز آن هم تنها چند ساعت می توان از پسیج دو گوا استفاده کرد و این جاده ی شیطانی پس از آن ۱٫۵ الی ۴ متر زیر آب ها پنهان می شود.

این جاده آن قدر مشهور شده که گردشگران از نقاط مختلف جهان به فرانسه می آیند تا بتوانند چند لحظه پسیج دو گوا را ببینند. در سال ۱۷۰۱ میلادی برای اولین بار پسیج دو گوا به عنوان جاده ی ارتباطی روی نقشه ها ثبت شد و حدود سال ۱۸۴۰ میلادی بود که این جاده ماشین رو شد و تا جایی پیش رفت که امروزه طول آن به ۲٫۵۸ مایل، حدودا ۴,۱۲۵ متر رسیده است.

ظاهر این جاده کاملا عادی ایست اما در حقیقت از خطرناک ترین جاده های جهان می باشد و همه ساله مسافران زیادی را در خود زندانی می کند. برای کمک به آن ها در سراسر جاده برج های نجاتی ساخته اند تا مسافران امن تر باشند، اما اگر ازدحام جمعیت و ترافیک شد چه می شود؟

مطمئنا اولین نکته ای که مسافران گرفتار به آن می اندیشند جانشان و خداحافظی با ماشین هایشان است …

علت ناپدید شدن جاده

دو سمت دو گوا را آب فرا گرفته است به همین دلیل در زمان هایی که جزر و مد با شدت بیشتری اتفاق می افتد جاده را کاملا در خود فرو می برد. تا به حال تابلو های خطر و اجتناب از استفاده ی جاده در ساعاتی که احتمال آب گرفتگی بیشتر است در همه جای جاده نصب شده اند اما باز هم مسافران طعمه ی آن می شوند.

جزر و مد اجازه می دهد که تنها دو بار در روز آن هم به اندازه ی ۱ ساعت و نیم جاده در میان اقیانوس اطلس نمایان شود.

نکته ی جالب توجه در رابطه باپسیج دو گوا  این است که گردشگران با وجود این که از خطرات این مکان آگاه اند به راحتی حاضر می شوند جانشان را به خطر بیاندازند و روی این جاده رانندگی و یا حتی پیاده روی کنند. امروزه پسیج دو گوا به عنوان یک سازه ی ملی فرانسه و از برترین قطب های گردشگری آن به حساب می آید.

خطرات و قوانین جاده

اگر در چند روز آینده قصد سفر به فرانسه را دارید پیش از حرکت حتما مطمئن شوید که جاده هایی که از آن ها استفاده می کنید ناپدید نمی شوند!

شاید افرادی پیدا شوند که از مسافرت به جزیره بترسند اما این بار چیزی که ترسناک است، جاده ی منتهی به جزیره می باشد، اگر در زمان نامناسبی روی آن باشید حدود ۴ متر زیر آب می رود و شما را میان آب های بی انتها و شور اقیانوس اطلس تنها می گذارد.

بر روی این جاده ایستادن و یا پارک ماشین اکیدا ممنوع می باشد و با متخلفان برخورد شدید قانونی می شود. رانندگان باید بسیار آهسته حرکت کنند و از ترمز زدن تا جایی که می توانند خود داری کنند چون دو گوآ در اکثر مواقع لغزنده است و خطر سر و لیز خوردن با شدت زیاد می باشد.

برای جلوگیری از غرق شدن در آب رانندگان باید مراقب باشند که اگر مه جاده را فرا گرفت حتما چراغ مه شکنشان را روشن کنند تا از تصادفات ناگهانی جلوگیری کرده باشند.

لغزندگی جاده تنها به دلیل خیس بودن آن نیست بلکه جلبک و خزه ها روی جاده را می پوشانند و گاهی هم زباله ها رو ی آن قرار می گیرند و بر خطر آن می افزایند و حتی گاهی زباله ها سد معبر می کنند.

علاوه بر مه، لغزندگی و جزر و مد پالش های دیگری هستند که خطر گوآ را دو چندان می کند عرض کم جاده است، این جاده آن قدر باریک است که اگر یک کامیون قصد عبور از آن را داشته باشد، هیچ جایی برای عبور اتومبیل دیگری وجود نخواهد داشت.

اگر روی پسیج دو گوا گرفتار شدید باید بدانید که برج های نجات برای شماست، از آن ها بالا بروید منتظر شوید به کمکتان بیایند یا آن قدر صبر کنید تا دوباره جاده پدیدار شود.