کد خبر: ۳۱۲۳۴
تاریخ انتشار: ۱۳:۵۵ - ۰۶ اسفند ۱۳۹۷
ششه دالو
از سری افسانه های بختیاری.
به قلم:ابراهیم مکوندی(سکوت).
-در تقویم های  عامیانه مردم ،سرمای زمستان ،
به دو" چله" بزرگ،      
( گپ) و کوچک 
( کوچیر)تقسیم بندی شده است » 
-چله بزرگ( گپ)«از اول زمستان و شب یلدا، (شب اول چله)آغاز می شود.که چهل روز، ادامه دارد چله کوچک
( کوچیر)هم بلافاصله پس از آن ،تا آخر بهمن و به مدت بیست روز، به طول می انجامد.
 -در باور بختیاری ها روزهای زمستان، تقسیم بندی ها و نام های دیگری نیز دارند .
-آنچه این تقسیم بندی ها را به وجود آورده است. به احتمال زیاد، تحمل پذیری سرما و یخبندان زمستان بوده  است. که این فصل طاقت فرسا را این گونه، قطعه قطعه و خرد خرد می کردند. تا تحمل آن، آسان تر بنماید .
-لذا در زمستان، تقسیم بندی های فراوانی دیده می شود. و از آن جمله: از مقطعی 
  ده روزه، به عنوان سردترین روزهای سال، یاد شده است.
- که نخستین روزهای چله کوچک(چله کوچیر) را شامل می شوند.
- و عبارت است از:
 دو  چهار روز ،که چارچار،خوانده می شوند. و یک مقطع 
دو روزه که به 
لهر کور کورک:(منظوراز این واژه:سرمای سخت و طاقت فرسا می باشد)
لهر:سرمای شدید
(به فتح ضمه)
کورکورک:پرنده ایی است که از سرما به خود می لرزد)
 موسوم است. که از  دهم تا بیستم بهمن، ادامه دارد. دهم بهمن، مقارن با جشن سده و روز اول 
چله کوچک(کوچیر)، نیز هست.
- و باور بر این بود که این ده روز، به خصوص در لهر کورکورک، که هیجدهم تا بیستم بهمن است، 
سرمای زمستان، به  اوج خود  می رسد.
- و زمین، سردترین روزهای سال را تجربه می کند.
-بعد از این دو چله، سرمای زمستان، تمام شده ،و هوا، رو به اعتدال می رود.
-بر اساس همین باور، زمستان ، شش روز دیگر دارد،که در شمار روزهای سرد سال، آورده شده اند. -این شش روز که از اول تا ششم اسفند، ادامه دارد. واغلب، با بارندگی، باد و بوران، همراه است را 
 " ششه دالو " ، 
می خوانند .
-در مورد این شش روز، روایت های متفاوتی نقل شده است.
 -از افسانه ها، یا باوری های کهن، که هر کدام ،
با اندکی تفاوت، دیگری را تصدیق می کنند 
-باور بر این است. که زنی ( دالویی )،
در آخرین روز بهمن، که سرمای زمستان، پایان یافته است. و هوا رو به اعتدال می رود. از خداوند، مهلت می خواهد. تا شتران او، در این مهلت، آبستن شوند.
 –در باور این داستان،  شتر، در فصل سرما جفت گیری می کند.
- خداوند بزرگ 
شش روز، به پیرزن 
( دالو)، مهلت می دهد .
- " دالو" ،هرچه  در توان دارد. از باد و برف و باران، در این شش روز، بر زمین می ریزد.
 -پس از پایان شش روز، " دالو" که  از آبستن شدن شترانش، ناامید، شده است.
-در حالی که، 
آتش زنه ای، در دست دارد،بر می خیزد.
- و با خواندن این شعر، به آسمان می رود
احمدیلم رهد،
 مهمدیلم رهد،
 دل به کی کنم خش؟!
- جمتی( چمتی ) وا دست گروم، دنیانه، 
زنم تش.
معنی:✍
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار